Bir el arar insan ömür boyu. 

Uzansın ister topraktan, 

Ve bağlasın bedenini, 

Toprağa. 

Sıcacık, 

Bir dost eli.. 

Ya da bir kalp, 

Kendi için atan yalnızca; 

Tertemiz, apaydınlık.. 

Özün karanlığına, 

Ve inat karamsarlığına, 

Zihninin. 

Yıkasın ister gökkuşağı, 

Gecelerin zifirini 

Bir de gündüzlerin 

Solgun, 

Sonbahar güneşini. 

Ve bir ses; 

En yumuşak tondan.. 

İnadına, 

En tiz notalarına ömrün. 

Dönen dünyaya 

Ve inat başına 

Soluklanmak en durağan sularında 

Şefkatin 

Ve anne sıcaklığında 

Aşkın..

Tek heceye sığmayan,

Yoğun duygulanımına

Ve inat dünyanın karamsar,

Kötümser maddeselliğine..

İnat çürümeye mahkum,

Soğuk bedenlerin;

Ruhunu,

Ruh ile sarmalamak.

İnatçı gidişlerim var benim, öyle dümdüz.

Dert yok, tasa yok.

Omuzlarım üzerinde çocuk kafam,

Omuzlarım üzerinde sırf neşe.

Annemin seslenişlerinde hep bir telaş,

Karışır gülüşlerime.