Ben de Kıskanıyorum

  Mutsuz olduğum, özellikle de çaresiz hissettiğim dönemlerde hayvan olsun, börtü böcek olsun, farkındalığı insandan az olan ne varsa kıskanıyorum. 
 Kaz mısın? Mis gibi suda bir iki süzül, endamını göster; kap  ekmek parçalarını. Başka derdin var mı,  yok.
 Başına gelebilecek en kötü şey birine yem olmak belki ama bunun da bilincinde değilsin. Icgudusel olarak bir iki tıslayıp uzaklaşır, beş dakika sonra unutup geri dönersin.
 Gerçi unutma konusunda biz de fena değiliz ama yetmiyor işte. Daha da hızlı unutmak gerek.
  En iyisi kaplumbağa olup tüm alıcıları kapatıp kabuğuna girmek sanırım.

YALNIZLIK

 Yalnızlık, "bir durum"dan ziyade "bir his"tir. Görecelidir. Sende ya da bende duruşu farklı bir kıyafettir. Sana tam geliyorken, benim dünyamı dar edendir. Bana bol gelirken bir başkasını boğan kalabalıktır yalnızlık. 

 Yalnızlık, tarifi kolay; dayanması zor bir zulümdür. Kendi sesine hasret kalmaktır. Su ile, çiçek böcek ile dostluk; düşlere muhtaç olmaktır. Allah düşmanıma bile vermesin dediğimiz; dağı, taşı çatlatan derttir. Varlığı ile tüm varları içine çekip yok eden bir kara delik gibidir istenmediğinde.

  İsteyerek uzaklaşmışsan eğer şehrin bol tantanalı karmaşasından ve bir sandalın üzerinde oturmuş bekliyorsan akşam yemeğinin oltaya gelmesini ya da güneşin batışını, sazlıklar ve sazlıklardan havalanan su kuşları ile birlikte seyrediyorsan, ufak bir mola vermek, dinlenmektir yalnızlık. 

  Bazen şans, çoğu zamanda da şanssızlıktır yalnızlık. 

T.F.A.D -1 "Aşkta Sorumluluk Almak"

 Sen nereden bileceksin çocuk, bu körpe vicdanı aç bırakan soysuzun, senin on yıl sonraki gençliğin olacağını. Attığın her adımda vicdanının aç köpek gibi etten, kemikten büstüne saldıracağını.
 Her aklına eseni yapabileceğini mi sanıyorsun yoksa? Yanılıyorsun ve emin ol ki hep yanılacaksın. Vardığın tüm yargıların biraz vicdan serpilmiş, ancak akıldan noksan teraneler olduğunu görünce afallayacaksın. Ve aşk yolunda attığın ilk adımda, vicdanını da dinlediğin için çuvallayacaksın. Çok sonra öğreneceksin aşkın aslında bencillik demek olduğunu ve orada empatiye yer olmadığını. Bana bak çocuk! Aşık olan aptal, her türlü zulmü peşinen kabullenmiş demektir. Bu gerçeği görebildiğin an, affetmeyi de başardığın an olacak. Kendin de dahil acılarından sorumlu bulduğun herkesi affettiğin an. İşte o an,  hayat denilen ve seni sarmalayan zincirdeki bir halka açılacak. İyi değerlendir. Diğer halkalar mı; hastalık, melankoli, para aşkı, şükürsüzlük, histeri, titizlik, boş konuşmak, kin, nefret, israf... Liste uzar gider çocuk. Benden tavsiye; vicdanını akıl ile doyur.